Artikel uit De IJsselbode, 3 maart 2009 

Publicaties

Kunstzinnig therapeute houdt open dag

Ria van Roekel, uit Diemerbroek, Oudewater, was op zoek naar zinvol werk. Ze vond het in het op weg helpen van mensen, maar dan wel op een heel persoonlijke cliëntgerichte manier. Na een opleiding van vier jaar mag ze zich nu kunstzinnig therapeute op het beeldende vlak noemen. Een aantal jaren was ze bij verschillende instellingen, zoals ziekenhuizen en verzorgingshuizen, met haar therapie bezig. Ook in de thuissituaties heeft ze veel ervaring opgedaan.

Nu de verbouwing van haar woning af is, richtte ze haar eigen praktijk in, in de nieuwe aanbouw. Het is een kleurige, lichte ruimte waar veel creatieve aanzet en vrolijkheid te bespeuren valt. Op zaterdag 7 maart, van 10.00 tot 14.00, houdt ze 'Open Dag’, iedereen mag een kijkje komen nemen in haar werkruimte en met eigen ogen zien dat het er in haar therapie kleurig en beweeglijk aan toe gaat.

Ria is ook van plan 'Open Atelier'-avonden of -middagen te organiseren voor iedereen die de aandacht eens naar binnen wil richten.

Een groter verband

Ria van Roekel (56), moeder van drie, nu volwassen kinderen, was werkzaam in de administratieve hoek. Toen haar kinderen groter werden en zij erover dacht te gaan herintreden in het arbeidsproces, wist ze een ding zeker: ze wilde zinvol werk voor de rest van haar leven. In haar nieuwe lichte praktijkruimte vertelt ze over haar vak en haar proces van bewustwording.

“Een van mijn kinderen, mijn dochter, is gehandicapt. Ze is afhankelijk van de hulp van anderen. Rondom haar en rond ons is een kring van mensen nodig die zorg en steun biedt. Met z’n allen werken we samen, zodat zij een welbevinden in haar leven kan ervaren. Geïnspireerd door het leven met mijn dochter en haar plaats in de wereld, ben ik gaan zoeken naar de zin van ons leven. Ik ben er van overtuigd geraakt dat ieder mensenleven een zin heeft en dat er voor ieder individu een eigen plaats is, niemand uitgezonderd. Een mens staat voor zichzelf maar tegelijkertijd is hij/zij een deel van een groter geheel.

Kleinschalig en individueel gerichte aandacht

“Op een gegeven moment ging ik dus weer naar school, eerst naar de meao. Zomaar kwam ik terecht bij Academie 'De Wervel' in Zeist. Ik begon met het kennismakingsjaar, één dag in de week zelf schilderen, tekenen, boetseren en muziek maken. De opleiding is geïnspireerd op de antroposofische filosofie, die vond ik zo passend bij alles wat ik tot dusver had meegemaakt in mijn leven, dat ik er niet meer bij weggegaan en een verdere vierjarige opleiding heb gevolgd. Ik deed stages in de 'Daniël den Hoedkliniek' en andere huizen. In 2002 ben ik afgestudeerd en gaan werken bij 'Heliant', een ambulante begeleiding van mensen in de thuissituatie. ‘Zuwe' zorginstellingen hebben mij toen ook gevraagd om in de thuiszorg te gaan werken; als activiteitenbegeleidster. Dit heb ik een aantal jaren met veel plezier gedaan en ook veel ervaring uit opgedaan.

Twee jaar geleden ben ik voor mezelf begonnen. Ik wilde nog meer het therapeutisch kunstzinnige benaderen en dan heb je een soort atelier zoals hier nodig. Het laatste jaar hebben we een oud gedeelte van ons huis herbouwd, speciaal om er mijn praktijk te kunnen huisvesten. Op dit moment zijn het meestal kinderen die mijn therapie volgen. Ik zeg tegen ze: “Ik ben jouw fan en we gaan samen zoeken naar wat jij leuk vindt”. We gaan samen beginnen met 'kijken', dat is heel belangrijk. Ik heb dan meestal een caleidoscoop bij de hand, een explosie van door elkaar heen bewegende kleurvlakjes. Ik vraag de kinderen of ouderen: “wat zie je”. Er is een moment van verwondering, dat kan een helend moment zijn. We gaan ook allerlei patronen tekenen, geordende en vaststaande vormen maar ook vrije vormen.

Kinderen die vast zitten in hun binnenwereld ervaren dat elke uiting binnenin jezelf ontstaat en uit jezelf voortkomt. Tijdens het bezig zijn met tekenen, schilderen, boetseren of muziek maken, geeft een kind zelf aan wat hij nodig heeft, wat hij wil leren of tot welke materialen hij zich voelt aangetrokken. Ik leer ze luisteren naar zichzelf, er komt dan structuur in het denken, een bewust worden van het eigen gedrag en de gevolgen daarvan in de buitenwereld. Als ik zie hoe de kinderen en ook de ouderen tot rust komen tijdens een uurtje aandachtig kunstzinnig bezig zijn, dan geniet ik daar zelf enorm van.”

Verbinding met jezelf

“Deze kunstzinnige therapie is een onbekende therapievorm. Het is een behandelwijze die je moet dóén, erover praten is te rationalistisch en afstandelijk. Als je zelf iets maakt, leer je dat dit ontspringt uit je innerlijke bron, er ontstaat dan een gevoel en verbinding met jezelf. Deze therapie werkt in op het gevoel. Samen met de cliënt zoek ik naar een balans die later tot meer zelfstandigheid gaat leiden. Het verschil met een psychologische benadering is dat je je hier eerst in beelden en bewegingen gaat uiten. Later gaat dit tot een bewustwording leiden.

De mensen die bij mij de therapie volgen zijn bijvoorbeeld mensen die een ‘burn-out’ meemaken, die lijden onder alcoholisme, ouderen die een depressie hebben, mensen die rouw moeten verwerken, kinderen die concentratieproblemen hebben, autistische trekken vertonen of een ontwikkelingsachterstand hebben. Bij een ontwikkelingsachterstand kan ik de achterstand niet weg nemen, maar er wel voor zorgen dat een balans gevonden wordt. En vanuit die balans staat die persoon nieuwsgieriger in de wereld. Ik zie dan een blijer kind.

Ria is ook van plan 'Open Atelier’ te gaan organiseren in haar mooie ruimte. Hier kan iedereen aan de slag met verf, klei of kleurpotlood naar aanleiding vaneen thema in het seizoen. Ieder mag hier ook zijn eigen stijl beoefenen maar wel onder deskundige begeleiding. En Ria heeft nog meer pijlen op haar boog. Ze denkt bijvoorbeeld aan gespreksgroepen en lezingen. Het is voor iedereen goed om kunstzinnig bezig te zijn, werkend naar een positieve innerlijke houding.

Share on Facebook

print deze pagina...

Bondgenoten Onderweg 2006-2018