Deelnemers 

Kunstzinnig werk

Karina

Op de woensdag is Karina een van onze Bondgenoten Onderweg. Zij werkt bij Magenta werkplaatsen in Driebergen. Voorlopig wil zij echt niet in een ander werkgebied dan de kantine; ze heeft het daar prima naar haar zin.

De getoonde werken zijn van haar hand, ondersteund door haar kunstzinnig therapeut. Zij heeft lang in Gouda op de woensdag kunstzinnige therapie gehad. Voor haar een rustpunt in de week.


Michelle

Hallo,
Mijn naam is Michelle; ik ben 10 jaar oud.
Ik zit sinds 3 weken weer bij Ria
Ik zit er samen met Wiebe & Nika & Mink & Lindsey
En natuurlijk Ria. Ik vind het heel leuk bij Ria.
Ik vind het ook leuk om te tekenen en ik vind het gezellig met alle kinderen.

Michelle

michelle

Gedicht van Michelle

Het is echt superleuk, bij Ria liggen we in een deuk
Om netheid gaat het niet dus ook geen reden voor verdriet
Maar gezellig is het wel, we tekenen in een super spel.


Nika

Het verhaal van Nika:

Toen ik begon bij de kastanjeboom
Zag, hoorde en voelde ik heel veel.
Ik zag bladeren, takken en blauwe lucht.
Ik hoorde de kip die net was ontsnapt, de kinderen en Ria, een trein die voorbij reed, dat de deur dicht ging en ik hoorde vogels fluiten.
Ik voelde een ruwe bast, kleine bobbeltjes en een redelijk gladde bast.
Bij de esdoorn zag ik bladeren, takken, lucht en kleine vliegjes. Ik hoorde de vogels, bewegende blaadjes en pratende kinderen. En ik voelde een gladde bast, beetje ruw.

De conifeer was de laatste boom waar ik naar toe moest. Ik zag naaldjes, heel veel takken, bijna geen lucht en een groene spin. Ik hoorde een lopende Karel (de hond), een auto en alweer pratende kinderen.

Ik voelde naaldjes, gladde bast, beetje ruw, net zoals de esdoorn en er zaten soms bobbels in de bast. Dit was mijn werkstuk over de leuke dag bij Ria.

nina Kids met gevoel voor kunst!


Werk en verhaal van Seppe

Ik heb heel veel verschillende dingen gedaan toen ik bij Ria kwam op woensdagmiddag. Iedere keer begonnen we met vormen tekenen, soms met potlood, soms met houtskool Dat is leuk om te doen omdat je leert mooie lijnen neer te zetten en moeilijke figuren te tekenen.

Ik heb ook met klei gewerkt, bijvoorbeeld een doolhof nagemaakt en de letters van mijn naam.

geluksamulet

Ria ging ook een verhaal vertellen over een indiaantje die nog geen naam heeft. Ze noemen hem eerst jongen. Dan gaat hij een bizon vangen en krijgt hij een nieuwe naam namelijk: bizonbroeder.

Op de foto hierboven zie je een werkstuk met houtskool. De stam van indianen rond een kampvuur, jongen zit tussen vader en moeder in te wachten totdat hij zijn naam krijgt.

Over dit verhaal heb ik veel schilderingen gemaakt met veel water en mooie kleuren. Dat was heel leuk om te doen.

De bergen waarin jongen en vader op zoek gingen

De tijd dat ik bij Ria binnen was ging heel snel voorbij, dan kwam mama mij weer ophalen; het was leuk en gezellig.

Het verhaal is door Seppe gemaakt, de foto’s van het werk door Ria.

Share on Facebook

print deze pagina...

Bondgenoten Onderweg 2006-2018